Prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu

Nieodpowiedzialni kierowcy
Jednym z najczęstszych przestępstw drogowych jest jazda samochodem pod wpływem alkoholu. Choć Policja stara się przeciwdziałać praktykom prowadzenia pojazdów po spożyciu alkoholu, liczba kierowców, którzy się tego dopuszczają, nie maleje. Statystyki w tym temacie są przerażające.
Beztroska pijanych kierowców jest tym trudniejsza do zrozumienia, że konsekwencje skazania za prowadzenie pojazdu po spożyciu alkoholu są dotkliwe i rzutują zarówno na życiu prywatne jak i zawodowe skazanego. Informacja o skazaniu figuruje w Krajowym Rejestrze Karnym i może utrudniać znalezienie pracy. Zakaz prowadzenia pojazdów, który jest orzekany obligatoryjnie w takich przypadkach, poważnie komplikuje załatwianie zwykłych spraw codziennych jak i ogranicza możliwości wykonywania pracy zawodowej.

Stan po użyciu, a stan nietrzeźwości
Według prawa polskiego dopuszczalne stężenie alkoholu we krwi kierowcy może wynosić jedynie <0,2 0/00 (promila) lub <0,1 mg alkoholu w 1 dm³ wydychanego powietrza.
W przypadku, gdy pomiar zawartości alkoholu wykaże:
-  od 0,2 0/00 do 0,5 0/00 we krwi lub
- od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm³ w wydychanym powietrzu
mamy do czynienia ze stanem po użyciu alkoholu.
Jeżeli pomiar wykaże, że zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila, albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość, bądź też gdy zawartość alkoholu w 1 dm³ przekracza 0,25 mg  lub prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość mamy do czynienia ze stanem nietrzeźwości.

Wykroczenie czy już przestępstwo
W zależności od tego, czy kierowca znajdował się w stanie po użyciu alkoholu czy w stanie nietrzeźwości, jego czyn będzie kwalifikowany jako przestępstwo bądź jako wykroczenie. 
Wykroczenie popełnia ten, kto w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym (art. 87 § 1 kodeksu wykroczeń).Ustawa przewiduje za popełnienie tego wykroczenia karę aresztu (od 5 do 30 dni) bądź karę grzywny nie niższą niż 50 zł. Ponadto  sąd jest również obowiązany orzec w stosunku do sprawcy środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów na okres od 6 miesięcy do 3 lat.
Przestępstwa dopuszcza się osoba, która znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym (art. 178a § 1 kodeksu karnego). Ustawa przewiduje, że sprawca podlega karze grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2. Jeżeli sprawca prowadził inny pojazd niż mechaniczny podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku (art. 178a § 2 k.k.). W przypadku popełnienia przestępstwa z art. 178 a k.k. sąd jest również obowiązany zastosować środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres od roku do lat 10.

Prawnik radzi, jak się zachować
Najlepszą i najskuteczniejszą radą jest  NIE WSIADAĆ PO SPOŻYCIU ALKOHOLU ZA KIEROWNICĘ!
Jeśli jednak nam się to zdarzy i zostaniemy poddani kontroli trzeźwości, to należy pamiętać o kilku kwestiach. Przede wszystkim nie wdawać się w utarczkę słowną z policjantem przeprowadzającym kontrolę. A tym bardziej nie próbować ucieczki lub wręczania łapówki!
Jeśli wynik badania wydaje się kierowcy zbyt wysoki, należy poprosić o kolejne badanie alkomatem po upływie 15 minut, lub zażądać badania krwi. Alkomaty mogą być niesprawne, można więc zażądać okazania świadectwa wzorcowania alkomatu. Badanie krwi jest natomiast najbardziej miarodajnym badaniem zawartości alkoholu w organizmie. Krew do tego badania może pobrać tylko lekarz. Kierowca powinien zostać pouczony o kosztach tego badania.
Policja na pewno poinformuje osobę prowadzącą pojazd pod wpływem alkoholu o jej  niezaprzeczalnej winie i zaproponuje dobrowolne poddanie się skazaniu, jako najkorzystniejsze w tej sytuacji. Wbrew temu twierdzeniu dobrowolne poddanie się karze nie oznacza automatycznie najłagodniejszego wyroku. Sąd, rozpatrując sprawę i dokonując analizy wszystkich okoliczności związanych z osobą oskarżonego i popełnionym czynem, może ustalić łagodniejszy wymiar kary, niż proponowany przez organy ścigania na etapie postępowania przygotowawczego.
Mało kto zdaje sobie sprawę również z tego, że dotychczasowa niekaralność i przyznanie się do winy mogą stanowić podstawę do wniesienia wniosku o warunkowe umorzenie postępowania. Przesłanki orzeczenia warunkowego umorzenia postępowania przewidziane są w art. 66 k.k. Zgodnie z tym przepisem sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwa umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowe umorzenie ma zastosowanie do przestępstw zagrożonych kara pozbawienia wolności nie przekraczającą 3 lat, lub lat 5 – jeśli sprawca pojednał się z pokrzywdzonym i ustalił sposób naprawienia szkody.
Wniosek kieruje się do sądu, w którym toczy się postępowanie karne. Można też na etapie postępowania przygotowawczego, jeśli akt oskarżenia nie jest jeszcze sporządzony, skierować do prokuratora wniosek o sporządzenie wniosku o warunkowe umorzenie postępowania.
Jeżeli sprawca wyraził już zgodę na dobrowolne poddanie się karze, zawsze może tą zgodę wycofać i złożyć wniosek o warunkowe umorzenie postępowania.



Źródło:
Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. 1971, Nr 12, poz. 114 z późn. zm.) 
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. 1997, Nr 88 poz. 553 z późn. zm)
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – kodeks postępowania karnego (Dz. U. 1997, Nr 89, poz. 555 z późn. zm)

Autor: Aleksandra Taran

---